عکس سعيد عزت پناهي
پاسخ براي: اجرايي سازي مبحث 19 مقررات ملي ساختمان-پيشنهادات و راهكارها
از سعيد عزت پناهي - سه‌شنبه, 25 مرداد 1390، 03:03
 

با سلام.همانگونه كه تقريباً همگي ما ميدانيم ، اكثريت جامعه با اطلاعات فني مرتبط با معيارهاي انرژي بيگانه اند. لذا اصراف در مصرف انرژي را نمي توان الزاماً ارزان بودن آن دانست و بنده موافق نيستم. بلكه عدم تهيه زير ساخت ها و وجود استانداردهاي اجباري براي توليدات و كالاهاي وارداتي از جمله مهمترين عوامل اصراف انرژي است. مصرف كننده اي كه نمي داند برچسب انرژي در يك كالا چه نقشي دارد و يا اجباراً بايد كالايي با برچسب انرژي D خريداري كند ، اثراف كننده نيست. بلكه عدم نظارت بر ساخت و واردات مي تواند عامل اصلي و تعيين كننده در مصرف باشد.

مواردي مثل خودرو كه همگي ما بر پر مصرف بودن خودرو هاي داخلي اذعان داريم از اين جمله اند. پس نبود فرهنگ مديريت انرژي در مديران و شعار زدگي آنها عامل اين مهم است.

در مواردي مثل مصرف در منازل و باز گذاشتن پنجره ها به همراه روشن بودن بخاري مي توان عدم اطلاع عمومي و فرهنگ را عامل آن دانست ولي اين مسئله قابل حل است به شرطي كه مديران شركتهاي بزرگ و تويلد كننده به تعهدات خود عمل كنند.

در مورد انرژي هاي نو مثل خورشيد و باد و ... ، بايد در دسترس قرار گيرند تا مصرف كننده از آنها استفاده كند. پس آموزش به همراه تهيه كالاهاي عمومي با مصارف پاك مي تواند راهكار اين مسئله باشد.

در مورد ساختمانها نيز حق با شماست و بايد ساختمانهاي جديد را اصلاح كرد. به نظر مي آيد ايجاد بسته هاي مشوق ساخت با در نظر گرفتن معيارهاي مبحث 19 مي تواند كمك كند و نكته آن در اينجاست كه دولت بايد از طمع كسب در آمد در اين بخش كوتاه بيايد و به ازاء هر اقدام مالكين در جهت كاهش مصرف انرژي ، معادل آنرا از سازنده مسكن كسر كند و چشم به بازده دراز مدت آن داشته باشد. با در نظر گرفتن طمع دولت در كسب در آمد ها از هر بخش كوچكي ، سازندگان مسكن در جهت توليد صرف ساختمان هستند و كاهش هزينه ها . لذا اين امر با سرعت بسيار پايني در حال اجرا است.

با تشكر

سعيد عزت پناهي